Life is a mayo-jar and a bottle of beer

A teacher once asked his students “What is life all about”.
They all shrugged and said they didn’t know.

“Life is all about an empty mayonaise-jar, and a bottle of beer.” He explained.
Naturally, the students were quite unsure about this.

“Let me explain.” He continued. He took an empty mayonaise-jar, and filled it completely with golfballs.
“What do you think, is the jar full?” He asked, and everybody agreed the jar was full.

He took a sack of small pebbles and poured it between the golfballs.
“What do you think, is the jar full now?” He asked. And they all agreed that the jar was full now.

He took yet another sack, this time with fine sand, and poured that in the jar, and it settled between the pebbles, filling the jar again.
“What do you think, is the jar full this time?” And everybody was quite sure the jar had to be full by now.

“There is just one thing I can add.” The teacher said, and he took a bottle of beer, and emptied it in the jar. And the beer was soaked up by the sand.
“Now the jar is full.” And the class was utterly confused. They asked how this jar with golf-balls, pebbles, sand and beer resembled life.

“I will explain. Look, the golfballs are the most important things in life, namely, your family. The pebbles are the people around you. The sand is for the small things in life.”
Everybody was quite impressed and noticed how solid life had to be when everything was filled op closely in this way.
Then one student asked “Sir, what is the beer for then?”

The teacher remained silent for a moment. “Good question. The beer is just to proof that their is always room for a beer in life.”

Een leraar vroeg zijn leerlingen eens “Waar gaat het in leven nou eigenlijk om?”.
Ze haalden en schouders op en zeiden dat ze het niet wisten.

“Het leven is een lege majonaise-pot en een fles bier.” Legde hij uit.
Natuurlijk waren de leerlingen hier niet zo zeker van.

“Laat het me uitleggen.” Ging hij verder. Hij nam een grote lege majo-pot, en vulde deze helemaal met golfballen.
“Wat denken jullie, is de pot vol?” Vroeg hij, en iedereen was het er over eens dat de pot vol was.

Hij nam een zakje kiezels, en goot deze tussen de golfballen tot de pot weer vol was.
“En wat denken jullie nu, is de pot nu vol?” Vroeg hij. De pot was nu toch wel vol vonden ze.

Toch nam hij nog een zak, deze keer met fijn zand, en goot dat in de pot, en het vulde de ruimtes tussen de kiezels.
“En nu, is de pot nu echt vol?” Iedereen was er nu van overtuigd dat de pot vol moest zijn.

“En toch is er nog één ding dat ik kan toevoegen.” Zei de leraar, en hij nam een flesje bier, en goot dit leeg in de pot. Het bier zakte in het zand weg, en het hele flesje bier paste er nog bij in de pot.
“Nu is de pot vol.” Zei hij. De klas was nu toch wel een beetje in de war. Ze vroegen hoe een pot vol golf-ballen, kiezels, zand en bier het leven nu kon voorstellen.

“Ook dat zal ik uitleggen. Kijk, de golfballen zijn het meest belangrijk in het leven, dat is namelijk je familie. De kiezels zijn de mensen om je heen, en het zand, het zand zijn alle mooie kleine dingen van het leven.”
Iedereen was erg onder de indruk, en merkte op hoe solide het er uit zag als alles elkaar zo mooi aanvulde in de pot, en in het leven.
Toen vroeg één van de leerlingen “Maar meester, hoe zit het dan met het bier?”

De leraar bleef even stil. “Goede vraag. Het bier is om te bewijzen dat er altijd ruimte is in het leven voor een biertje.”