Vandaag had ik een baaldag geloof ik. Werk en alles ging wel okay, ik schoot lekker op met de dingen die ik doen moest. Maar voor de rest had ik het gevoel dat alles ontzettend in de weg zat, van alles dat bleef malen in mijn hoofd, niet lekker in mijn vel zitten. Ik heb denk ik te lang niet effe lekker heb kunnen sporten.
|
Da’s best nodig, af en toe even lekker af kunnen reageren, ik heb mijn uitlaatklep in het sporten gevonden. De hele dag door kan ik vriendelijk zijn, dingen begrijpen, alles okay vinden, zelfs tegen beter weten in. Dat trek ik best een paar dagen, maar dan wordt het wel erg druk daar boven, en dat wil er alleen maar uit door fysiek even helemaal los te gaan, en dan liefst op een enigzins verantwoorde wijze natuurlijk. |
|
. Je ziet aan mijn blog daar vast wel wat dingen van, en voor de rest heeft een mens gelukkig ook vrienden of familie om in vertrouwen te nemen enzo. Oef, mushy stuff.
Het lekkere is dat je dan eigenlijk alles wat je aan frustraties, twijfels, ergernissen, zorgen en alles hebt opgebouwd, gewoon kan aanwenden om iets te presteren. Ik heb vandaag hard 5 kilometer op de hoogste weerstand geroeid, het zweet liep van me lijf. En toen heb ik er nog 2 etappes van een kilometer knallen achter aan gegooid. Ik was helemaal kapot.
En ‘t was weer rustig daarboven.
Is het menselijk brein en lichaam niet een wonderlijk iets?