Ik ging vandaag naar huis vanaf mijn werk, en ik moest op de Metro wachten. Nou stond ik dus zo vanaf station Holendrecht naar het AMC te kijken, en ik had er alle tijd voor. Wat een immens complex is dat eigenlijk. Is je dat wel eens opgevallen? Als je kijkt naar hoeveel mensen ze daar op één kamer weten te krijgen, dan moeten daar echt gigantische hoeveelheden kapotte mensen zitten.
Wat zoekwerk op de site van het AMC leert mij dat ze 1.002 bedden hebben waar men ongeveer 8,4 dagen in verblijft. Zij bieden dus ‘leefruimte’ aan bijna 42.500 mensen op jaarbasis. En het is maar één ziekenhuis he! Poliklinisch behandelen ze nog eens 350.000 mensen.
Wat een aparte maatschappij zijn wij toch, dat wij er van uitgaan dat we zulke grote complexen nodig hebben om al die kapotte mensen te huisvesten en te behandelen.
Dan zeggen ze dat we er al jaren op vooruitgaan, de ontwikkeling staat niet stil. Wel gek dat we de echt practische dingen over het hoofd zien. Hoe voorkomen we al die kapotte mensen, in plaats van, hoe zetten we ze weer in elkaar.
Waarom stopt een auto niet automatisch als je bijna tegen iets aan rijdt? Waarom lijkt het dat er meer geld in het ontwikkelen van niet-werkende dieet producten wordt gestoken, in plaats van dat we proberen de griep uit te bannen waardoor jaarlijks duizenden oma’s en opa’s voortijdig het familieleven verlaten. Snap jij het?
Nee, als ik zo kijk naar dat AMC gebouw, dan had ik daar echt liever een flinke huisartsenpost gezien waar men alleen nog aan het uitleggen was waarom je voorzichtig moet zijn met ongeschuurd hout. “En ja, splinters zijn erg irritant meneer”.