Raymond’s Weblog

Voor een slideshow van alle fotos (continue reading…)

De wilde bramen zijn in bloei gekomen. Het onkruid er tussen wegwieden krijgt nu dus wat meer haast, het zou het beste zijn dit weg te hebben voor er echte vruchtvorming is, want dan wordt de plant zo kwetsbaar.

De tuinbonen groeien als… nou ja, bonen.

Peterselie doet het, de bosuien gaan goed, en eindelijk komt ook de citroenmelisse op. Nog even en het is groot genoeg om de citroenmelisse plantjes van het onkruid te kunnen onderscheiden, en dan kan ook dit veld goed bijgehouden worden.

Van de 4 geplantte aalbes stekken hebben er 2 redelijk goed aangeslagen. De andere 2 hebben we maar verwijderd, deze deden toch niets.

Het voorhek is in eerste instantie met takken opgezet, doorvlochten met riet. Dit is niet afdoende, en zal dus flink verstevigd moeten worden. Ook hier willen we een bomen haag met een onderste laag gevlochten twijgen planten.

Het oude hekwerk is verwijderd, en het onkruid dat er tegen aan groeide is door Laurens verwijderd.

Uit de voorraad boompjes hebben we de boompjes die al stevig genoeg zijn gehaald en het hekwerk vervangen met boompjes. Het vlechtwerk zal een volgend weekend moeten komen.

Deze boom groeit precies tussen de 2 geplande graanstroken in. 1 van deze stroken is al voorbewerkt, maar de boom hangt met zijn takken vrij laag in de tuin, dat wordt dus een beetje afsnoeien.

Laurens snoeit een deel van de onderste laag weg.

Het hekwerk is nu met boompjes vervangen. Op zo’n afstand geplaatst dat de twijgen goed te vlechten zullen zijn.

Het voorste deel van de bramen is ontdaan van oud gewas, brandnetels en distels.

Als deze bomenhaag goed aanslaat en uitbladert zal het een mooi hek en heg vormen voor de tuin.

Overzicht van de tuin zoals die na dit werkweekend is geworden. Aan de rechterkant is het begin van de zijmuur te zien, zo moet de hele tuin omringt worden. De tweede rij is de toplaag onkruid vrij van gemaakt, en het pad is vergroot met meer houtschillen.

Close up van de zijmuur in de levende bomen.

De lage muurtjes om het pad krijgen ook vorm, ook hier is goede hulp verleend door de NJBG.

De Citroenmelisse doet het goed, hoewel de zaadjes weinig tekenen van leven geven.

De Peterselie houd stand, en de bosuitjes er voor groeien goed.

De Peterselie houd steeds meer blad vast nu die iets beschermd is tegen konijnen en dergelijke beestjes.

De tuinbonen gaan helemaal geweldig, die zien er goed sterk uit. Eerdaags maar iets bedenken als staken om ze aan op te binden.

Dit zijn de nieuwe plantjes die we van Mark hebben gekregen. Waaronder de eerste bosaardbei en Brave Hendrik.

Pffff, het was WARM vandaag… Maar toch nog aardig wat werk verricht. Zal vanavond ofzo weer wat plaatjes op de site zetten.
Heb beide velden gekortwiekt met de zeis, en daarmee twee grote hopen onkruid gemaakt. Met dit weer veranderd het ontzettend snel in compost, grote plensbuien, dan weer vol zon…dat werkt wel.

De citroenmelisse gaat ook heel sterk met dit weer. Zowel de aanplant vanuit zaadjes, als de al wat oudere planten leveren een flinke hoeveelheid jonge citroenmelisse blaadjes.

Ook heb ik weer wat geoogst, de vlierbessen zijn heel hard gegaan de afgelopen week. Ik had ze eigenlijk pas volgende week willen oogsten, maar heb waar ik bij kon er nu maar vast uit gehaald. Dat leverde van ons terrein 2 volle emmers met vlierbessen op, en ik denk dat ik als ik de grote ladder kan gebruiken, er nog wel 1 of 2 kan scoren.
Nu wordt de truc een passend doel voor de bessen te zoeken. Ik zou het leuk vinden als we gingen proberen om op authentieke wijze siroop en wijn te maken. Voor nu, gaan de bessen lekker de vriezer in, bij de vlierbloesem, tot we er tijd voor hebben.

Er waren vandaag trouwens ook heel veel gasten, veel praatjes gemaakt, dingen uitgelegd. Was wel leuk.

Dit weekend was er een werkweekend, dus overnachten, en flink veel tijd om in de tuin te werken. En dan nog een bonus ook, de NJBG (Nederlandse Jeugd Bond voor Geschiedenis) had haar WEA (Werkgroep Experimentele Archeologie) dit weekend op onze nederzetting, en die hebben flink geholpen aan de tuin. De eerste rij is nu bijna helemaal tot het einde doorgetrokken.

De bramen zijn binnen hun vak gehangen, en kunnen eerdaags ontdaan worden van de onkruid en bomen er tussen. Ik weet nog niet hoe, maar dat bedenken we nog wel.

Overzicht van de tuin vandaag, de tweede rij is aardig leeg. Het huidige idee is om deze tweede rij te vullen met Gerst en Lijnzaad, met op de schuine hoge kant de daar al staande bramen.

De plantjes uit het eerste vak.

2 van de leden van de NJBG die de gehele 2e rij van de onkruid toplaag hebben ontdaan door deze helemaal te schoffelen. Dat scheelt zo een paar dagen werk. Geweldig!

We zagen op het terrein achter de tuin heel veel nieuwe boompjes op komen. Omdat deze boompjes natuurlijk al een wortel en alles hebben, zullen deze veel makkelijker aarden dan takken in de grond steken in de hoop dat ze wortel gaan schieten. We hebben dus in 2 uur tijd, 23 boompjes uitgeschept en verplant.

De boompjes zitten al mooi in het groen, en we hebben genoeg om alvast 1 van de heggen op de kopse kanten te planten.

De eerste zaadjes beginnen ook hun kop boven de grond te steken. De bonen zijn al een eind ontkiemt en vormen al blad, de bosui ontvouwt zich net, en de citroenmelisse breekt net door de grond. De peterselie is aan de rand wel weer aangegeten door een konijn, maar in het deel dat we met puntige takjes hebben beschermd groeit het blad weer aan. Dit lijkt dus wel te werken, we hadden alleen ook om de plantjes heen wat meer stokjes moeten steken.

De bosui ontvouwt zijn steel uit het zaadje en breekt door de grond.

Het eindresultaat, een lange rij boompjes, op de volgende foto is dit beter te zien

Hier zijn alle 23 boompjes uitgelicht. Hier kan komende tijd een muurtje tussen gevlochten worden van dunne twijgen. Te dikke twijgen zouden de groei van de stammetjes te veel belemmeren, en riet is te gevoelig.

Er is een week voorbij, en de heg heeft blijkbaar nogal een droge periode gehad (en vooral vandaag was het erg warm), de blaadjes waren al een beetje aan het verdrogen, we moeten maar zien hoe dat gaat lopen. Vorige week ben ik begonnen met het leggen van het pad, gebruik makend van houtsnippers die over waren van de constructie van een muurtje voor een van de spiekers. Deze houtsnippers moeten een stevige ondergrond gaan vormen door er flink over heen te lopen, en hopelijk houdt het dan ook het onkruid tegen.

Ik heb hulp gevonden in een van mijn roeiers, Laurens. Hij heeft een grote interesse in het opzetten van zo iets aparts als een prehistorische tuin, en een extra handje hulp, die kan ik goed gebruiken, het is zwaar werk. We zijn nog steeds onkruid aan het verwijderen uit de eerste rij. Het eerste vak, 9 voeten breed, hebben we een tussenmuurtje gegeven. Dit versterkt het grote hek tegen wind, en het is makkelijk met het indelen van de tuin.

Het onkruid verwijderen gaat veel zwaarder nu we een heuveltje op werken, de grond is veel grassiger, en de wortels maken het moeilijk er door heen te komen. Dit stukje hogere grond gaan we echter ook echt nodig hebben, want de rest is behoorlijk laag en dicht bij het water. Hier willen we de planten neerzetten die behoefte hebben aan iets drogere voeten. Achter Laurens is het begin zichtbaar van het lage hekwerk om het pad, Laurens heeft dit gevlochten van riet. Misschien moeten we echter toch op iets stevigers overstappen, dit is vrij kwetsbaar.

Het pad en het tot stand komende hekwerk is goed te zien vanaf hier. Het was fijn om te zien dat het deel van de tuin dat we hadden vrij gemaakt van onkruid, ook echt goed onkruidvrij blijft.

We hebben vandaag bijna genoeg grond vrijgemaakt voor 3 vakken. Als het lage hekwerk sterker is, kunnen we in het eerste compartiment gaan planten.

Het echte begin van de tuin. Plannen op dit moment: 2 rijen verdeeld in verschillende vakken voor elke plantensoort. In het midden komt dan een pad om overal goed bij te kunnen komen.

Er is ontzettend veel onkruid in de grond. Alles was overdekt met opgedroogde netels en riet, wat we de avond hiervoor hebben weggeharkt.

Het idee werdt gegeven om een levend hek om de tuin te maken. Dit door takken van wilg en vlier te planten in de grond en dit flink water te geven. Als dit aanslaat kunnen we de takken die hier aan komen in elkaar vlechten om een hek te vormen. Om toch nu al iets te hebben, ben ik begonnen riet tussen de takken in te weven. Het voordeel van een levende heg is dat deze zichzelf in stand houdt en steeds sterker wordt, in plaats van opdroogt en weg rot met de jaren.