Raymond’s Weblog

Zonet een leuke nieuwe gadget besteld, een mooi in leer gebonden fotoalbum. Een digitaal fotoalbum wel te verstaan.

Hama, bekend van veel echte fotoboeken, heeft dit digitale mooie album uitgebracht dat tot 2,5 uur op zijn eigen accu kan draaien voor wanneer je het album meeneemt naar vrienden of familie, maar klap de kaft om en hang er een stroom draadje aan en je hebt een prachtig digitaal fotolijstje voor in de kast. Daarbij kunnen er tot wel 40.000 fotos in, mooi in mapjes verdeeld. Eerlijk gezegd, heb ik waarschijnlijk ook wel echt zoveel fotos, vast meer zelfs, maar die hoeven natuurlijk niet allemaal in een album
Je kijkt ze terug op een 7″ scherm met 800×480 resolutie.

Daarbij ook meteen een mooie negatiefscanner geregeld om al mijn mappen met negatieven eens rustig in te gaan scannen. En dan kunnen die meteen mooi in een mapje in mijn nieuwe digitale fotoalbum.

Ik zocht of het internet inmiddels iets te bieden had waarmee je jezelf, of iemand anders, op een bepaalde tijd en datum een reminder kan toesturen. En wat blijkt, de slimme mensjes van movinglabs.com hebben zowaar hier een dienst voor op internet gezet, helemaal top!!

http://forlater.net/

Ik ga kijken of ik hiermee de mensen die ingeroosterd zijn voor een bardienst bij mij op de roeivereniging kan helpen dit beter te onthouden

‘t komt ook nog netjes, en stipt op tijd, binnen.

Oef, had net voor de gein zo’n tae bo workout video gedownload, ik dacht, eens even kijken wat dat nou voor geneuzel is. Ben niet echt een aerobics fan, maar dit zag er wel stoer uit. Een soort kickboxen, zonder dat je iets raakt.

Dus ik had een 8 minuten workout filmpje te pakken, en dat bleek eigenlijk de laatste training van een reeks te zijn, voor semi-gevorderden zeg maar. Nou ja, toch geprobeerd, hoe zwaar kan 8 minuten nou zijn? Toch?

Dat heb ik geweten. Het was niet eens zo super-ingewikkeld, een paar keer moest ik echt even eerst goed kijken wat die nou deed, maar het was verders goed te volgen. Het moeilijkste te volgen was denk ik de cooldown, veel complexe stretchbewegingen.

Maar wat absoluut waar is, het is heeeeeel vermoeiend. Zelfs met 8 minuten heb je al het gevoel echt stevig getrained te hebben. Kan geen kwaad om er in te houden als ik eens niet veel tijd heb om uitgebreid te trainen.

Uitgevonden en ontworpen door John Taylor die hier wel 7 jaar aan bezig is geweest en goed 500.000 pond van zijn eigen geld in heeft gestoken. Woa, dan moet je fanatiek zijn.

Maar de Corpus Chronophage is echt een prachtwerk.
Inmiddels siert deze klok de hal van het Corpus Christi College in Cambridge, Engeland. En naar mijn mening, is het absoluut geen weggegooid geld geweest. Ik zou graag (een iets kleinere) klok als deze in huis hebben, en ik ben zelf echt geen klokkenmens.

Bovenstaande dames heb ik zojuist geholpen door via microkrediet een kleine bijdrage te leveren. Eva bij haar poging een buurtwinkel te openen waar zij woont in Paraguay, en Mary in Ghana heeft een voedingsmiddelenzaakje waar ze haar voorraden wil uitbreiden om meer armslag te krijgen. Van de bonus die ik dit jaar van de baas heb gekregen heb ik dus een klein stukje ingezet om op een originele wijze iemand op de wereld te steunen.

En het mooie is, als Eva en Mary een succes van hun zaakjes weten te maken, dan krijg ik het geld gewoon terug, en kan ik het inzetten om nog iemand te helpen. Ik ben mijn eigen bank, origineel he?

Zeker nu de dollar zo gunstig tegenover de euro staat is het doen van een investering een eitje. Voor $25 per bedrijfje heb ik een bijdrage gedaan via Paypal, en dat is ongeveer 16 euro. Eitje, Kiva regelt voor de rest alles. Wordt maar eens lid van een goed doel, ben je het 3-dubbele elk jaar kwijt, en dan weet je nog niet waar het precies heen gaat.

Kijk ook eens op mijn Kiva-lender pagina op http://www.kiva.org/lender/raymondbrettschneider. Hier staat een kleine beschrijving van wie ik ben, waarom ik mee doe, en waar ik aan bijgedragen heb.

Ook meedoen? Stuur me een berichtje of een mailtje, geef je email-adres en ik stuur je een invite. Je kan je natuurlijk ook rechtstreeks inschrijven. Ik krijg overigens niets voor invites hoor, alleen een tellertje dat ik wel ‘zoveel’ succesvolle invites heb gedaan. En ik vindt het leuk om te weten wie aan wat is gaan bijdragen.

Gisteren heerlijk gegeten in het nieuwe restaurant naast het Agora theater, “Applaus”. Of eigenlijk zit het er in, maar dan aan de zijkant. Anyway dat was echt erg lekker.

We waren daar met een bestuurs-uitje van de roeivereniging, dat doen we jaarlijks om vertrekkende bestuursleden vaarwel te zeggen, en nieuwe welkom te heten. Dus we waren met een aardige groep, partners er bij, en hadden van te voren dan ook al een kaart per mail gekregen om vanaf te kunnen bestellen. Erg handig, want tegen de tijd dat we aan tafel gingen, kon alles ook heel soepel doorlopen. Slim bedacht voor groepen dus.

Zelf had ik voor een compleet vismenu gekozen, heel ongewoon voor mij, maar ik had het idee dat Applaus hier misschien wel eens iets heel smakelijks van kon maken, het is tenslotte niet bepaald het meest goedkope restaurant. En ik kwam niet bedrogen uit, ze hadden er zeker iets heerlijks van gemaakt.

We zijn begonnen met een amuse van palingsalade met een kwarteleitje daarop, heel subtiel van smaak, ik wist niet dat ik paling lustte.

Daarna had ik een gegrilde verse tonijn met een salade en een soort mosterdsaus, een ongelooflijk zacht stukje vis was dat.

Als hoofdgerecht werdt ik vergast op een op de huid gebakken dorade, met seizoensgroenten en kleine blokjes aardappel, voorzien van een beurre blanc saus. Ook erg lekker, en voor ik het wist was ik weer de vis met huid en al aan het eten, dat doe ik ook bij zalm. Toen ik door had dat iedereen het velletje weer liet liggen de rest ook maar er af gehaald en alleen aan de vis verder gegaan. Ook erg lekker, maar ik snap niet wat men tegen de huid heeft. Maar goed

En het toetje…OHHH…dat was lekker. Dat was een warme punt gevulde speculaas met een heerlijke bol ijs daarnaast, waar volgens mij ook iets van speculaas in verwerkt was, met crunchy nootjes daaronder. Hmmmm…heerlijk. En er zat geen eens chocolade bij. Dat vindt ik toch meestal wel een key-ingredient bij een toetje, chocola. Maar daar kon dit prima zonder.

Kortom, het was een erg smakelijke avond, en in goed gezelschap doorgebracht.

Gisteren heerlijk gegeten in het nieuwe restaurant naast het Agora theater, “Applaus”. Of eigenlijk zit het er in, maar dan aan de zijkant. Anyway dat was echt erg lekker.

We waren daar met een bestuurs-uitje van de roeivereniging, dat doen we jaarlijks om vertrekkende bestuursleden vaarwel te zeggen, en nieuwe welkom te heten. Dus we waren met een aardige groep, partners er bij, en hadden van te voren dan ook al een kaart per mail gekregen om vanaf te kunnen bestellen. Erg handig, want tegen de tijd dat we aan tafel gingen, kon alles ook heel soepel doorlopen. Slim bedacht voor groepen dus.

Zelf had ik voor een compleet vismenu gekozen, heel ongewoon voor mij, maar ik had het idee dat Applaus hier misschien wel eens iets heel smakelijks van kon maken, het is tenslotte niet bepaald het meest goedkope restaurant. En ik kwam niet bedrogen uit, ze hadden er zeker iets heerlijks van gemaakt.

We zijn begonnen met een amuse van palingsalade met een kwarteleitje daarop, heel subtiel van smaak, ik wist niet dat ik paling lustte.

Daarna had ik een gegrilde verse tonijn met een salade en een soort mosterdsaus, een ongelooflijk zacht stukje vis was dat.

Als hoofdgerecht werdt ik vergast op een op de huid gebakken dorade, met seizoensgroenten en kleine blokjes aardappel, voorzien van een beurre blanc saus. Ook erg lekker, en voor ik het wist was ik weer de vis met huid en al aan het eten, dat doe ik ook bij zalm. Toen ik door had dat iedereen het velletje weer liet liggen de rest ook maar er af gehaald en alleen aan de vis verder gegaan. Ook erg lekker, maar ik snap niet wat men tegen de huid heeft. Maar goed

En het toetje…OHHH…dat was lekker. Dat was een warme punt gevulde speculaas met een heerlijke bol ijs daarnaast, waar volgens mij ook iets van speculaas in verwerkt was, met crunchy nootjes daaronder. Hmmmm…heerlijk. En er zat geen eens chocolade bij. Dat vindt ik toch meestal wel een key-ingredient bij een toetje, chocola. Maar daar kon dit prima zonder.

Kortom, het was een erg smakelijke avond, en in goed gezelschap doorgebracht.

Ik zocht eigenlijk naar iets heeeeel anders, maar Internet verwees mij genadeloos door naar een site in Belgie over het WasWonder, wassen met magneten in plaats van wasmiddel. Heel milieuvriendelijk, maar een heel gek idee. Wassen zonder zeep?

Als ik echter de beschrijving op de site lees is het eigenlijk best wel goed doordacht. Het enige dat ik niet meer van natuur/scheikunde weet is of een magneet daadwerkelijk in staat is om oppervlaktespanning veroorzaakt door waterstofbruggen te verstoren. Als iemand dat met zekerheid kan zeggen, drop me a line! (of een commentaartje)

De truc:
Zeep
Zeep voeg je niet voor het lekkere luchtje toe. Zeep lost ook geen vuil op. Zeep zit echter tjokvol met oppervlak-actieve stoffen. En dat is heel belangrijk. Water dringt namelijk niet zo makkelijk in kleding door als je zou denken. Een flinke regenbui zou je anders doen denken, maar het is echt zo. Waterdruppels bestaan uit heel veel watermoleculen (H2O), hier zit heel veel waterstof in. Waterstofatomen maken heel sterke bindingen met andere waterstofatomen. Zo sterk, dat dit een aparte klasse is en een aparte naam heeft, Waterstofbruggen. Die bruggen proberen een druppel zo strak mogelijk tot zichzelf te trekken, en je krijgt dan ook een oppervlakte spanning. Denk maar aan muggen en waterkruipers die op het wateroppervlak kunnen staan, zo sterk. Vuil en dingetjes in je kleding worden net zo goed tegengehouden door die spanning. Door het pure schudden en draaien van je trommel krijg je wel wat los, maar niet alles. Een beetje warmte helpt ook, warmte doet de moleculen lekker trillen en dus minder spanning vast houden. Denk maar aan hoe moeilijk thee oplost in koud water ten opzichte van kokend water. Je doet ook geen zeep in je thee, toch?
Zeep met zijn oppervlak-actieve stoffen breekt deze spanning in het wateroppervlak. Opeens kan het overal wel makkelijk bij, water pakt vuil deeltjes makkelijk op en je spoelt het hele zooitje aan troep zo weer weg. Dan spoel je nog een paar keer na om ook al die zeep weer uit je kleren te krijgen, et voila, een schone was. En het geurtje in de zeep (wat dus in je kleren achter moet blijven!) laat het nog lekker ruiken ook.

Magnetisme
Okay, dat is wat zeep doet. Wat doet die magneet nou? Je bevestigd de magneet tegen over elkaar aan de trommel van je wasmachine, heel handig dat die magnetisch is. Het magnetisch veld dat nu ontstaat beslaat de waterinhoud van de trommel. Samen met de wastemperatuur (heel normaal, net als met zeep) worden de spanningsvelden ver genoeg verstoord om de oppervlakte spanning terug te brengen, et voila, het water kan weer vuil oppakken en afvoeren. En zodra het water afgevoerd wordt en dus buiten het magnetisch veld komt, dan doet het weer wat het altijd doet, de moleculen gedragen zich weer normaal.

Je hoeft nu alleen geen zeepresten meer weg te spoelen, dus naspoelen wordt een beetje overbodig. Je hebt alleen ook geen lekker luchtje meer, je hebt gewoon schoon wasgoed. Je moest echter eens weten hoeveel mensen een allergische reactie op zeepresten hebben, die hoeven zich hier niet druk over te maken als ze zonder zeep kunnen wassen.

Milieu: Okay, Nederland heeft nu ongeveer 16,4 miljoen inwoners. Elk huishouden gebruikt momenteel ongeveer 17 kilo wasmiddel per jaar. Een huishouden bestaat in Nederland uit gemiddeld 2,4 personen. Dat is dus 116.166.667 kilo wasmiddel per jaar die we kopen, gebruiken en wegspoelen. Dat zouden we kunnen voorkomen als we allemaal met magneten wassen. Heavy.

Terug naar waar ik op Internet tegen aan liep. In Belgie is een site waar je dus daadwerkelijk wasmagneten kan kopen. Een setje kost je 50 euro, maar dan ben je wel in 1 keer van je kosten aan wasmiddel af. Misschien dus best interessant. Soms hebben ze in Belgie best wel goeie ideeen dus.
Link: http://www.waswonder.be/

Ben je geinteresseerd, check dan vooraf wel even de FAQ op deze site. Ik heb zelf (nog) geen ervaring met dit product, dus ik ga geen wilde uitspraken doen of het geweldig is of niet, maar interessant vind ik het zeker.

Ik heb er één! Een Philips Living Colors lamp!

Het is wel een flinke speurtocht voor je er eentje te pakken hebt hoor. Verschillende lampenzaken geweest, Praxis geprobeert (stond op de philips site als verkooppunt, maar was uitverkocht), Gamma had ze helemaal niet. Uiteindelijk bij de Trendhopper belandt, was ook volgens de Philips site een verkooppunt, en die had ze zowaar nog.

En het effect is echt hartstikke leuk. Ik heb een paar witte muren, en daar staat de lamp nu schuin omhoog op gericht. Het geeft een soort Ambilight TV effect, en ik vindt het hartstikke gezellig er uit zijn. Daarbij is de afstandsbediening geweldig, net een soort IPod voor kleurtjes. Je kan alles remote instellen. Kleur, kleursterkte, lichtsterkte, aan-uit.

http://www.lighting.philips.com/microsite/living_colors/?lang=nl

Ooit wel eens stil gestaan bij hoe sterk het zuur in Formule W is?

Kijk maar eens naar onderstaande filmpje van mijn vinger, echt errug. Het is wel versneld afgespeeld hoor, maar moet je eens zien wat het allemaal doet.

Let op! Niet tijdens het eten kijken of als je een zwakke maag hebt