Raymond’s Weblog

Dag 1 – 30-03-2009 – Begin reparatie

Vandaag begonnen met de reparatie van de Asteria. Controle bleek uit te wijzen dat de riemen goed 12 cm te veel overlap hadden, er zaten meerdere gaten in het bovendek en het bovendek zat niet meer overal goed verlijmd aan de onderkant, heel veel open kieren op de lijmlaag.
De riemen had ik eerder in de week al opnieuw afgesteld, dag 0 dus eigenlijk . Gelukkig is de Asteria een zusterboot van de Eos en kon ik dus zo de riemafstelling overzetten.

Het repareren van de scheuren en gaten kostte echter wat meer werk. Inmiddels is er zoveel verbouwd aan de huid van de Asteria dat alle reparatie plekken ook opnieuw ingelakt moeten worden. Een iets nieuwere boot zou een ritje naar de bootbouwer krijgen om in een spuithal overgespoten te worden. Maar dat is een beetje duur, dus ik ga het zelf proberen met spuitbussen. Eerst een klein oppervlak natuurlijk, maar als het goed gaat helemaal en dan kan ik ook andere boten van dezelfde behandeling voorzien.

Allereerst de gaten echter maar dichten.

Zoals je ziet zijn de gaten eerst zo ver open gewerkt zodat er een gat is ontstaan zonder verdere scheuren in de huid. Daarna een glasvezelmatje op maat uitgesneden en op basis hiervan de topcoat weggeschuurd zodat de mat hier in gelegd kan worden en goede hechting krijgt met de oorspronkelijke huid.

Nu de gaten zijn gedicht is het tijd om het bovendek ook weer goed aan het onderste deel te bevestigen. Over ongeveer 25% van de lengte van de boot constateerde ik dat de twee lagen van elkaar los waren geraakt. merendeels door oude scheurtjes die niet gerepareerd en afgelakt waren. Er trekt dan water tussen de twee lagen in, dat gaat werken, s’winters bevriezen en uiteindelijk scheuren de twee lagen los van elkaar.
Om dit te repareren moeten de scheuren schoon gekrabt worden om alle losse deeltjes er uit te verwijderen en een zo egaal mogelijke hechtlaag te vormen aan beide kanten. Bij voorkeur had ik araldite twee componenten lijm gebruikt vanwege de iets dikkere consistentie en de enorme hecht-en-vul kracht die deze lijm heeft. Maar dit was op, dus de huid is net als de glasvezelmatten met polyesterhars weer aan elkaar gehecht. Een kwestie van de boot op zijn zij leggen, de scheuren open trekken, hars er in laten lopen en de helften op elkaar klemmen.

Nu alles in de hars en het glasvezel zit is het een kwestie van dit goed laten drogen. Dat kan beter te lang duren dan te kort, dus voor vandaag is het klussen afglopen.

Dag 2 – 31-03-2009 – Gaten zijn dicht, proefstukjes over verfen met spuitbussen

De gaten zijn dicht en de boven en onderkant zijn weer steving aan elkaar geklonken. Dat scheelt weer veel lekkages.

De twee gaten in het bovendek die zijn gerepareerd zijn zo goed mogelijk gelijk geschuurd met de huid en daarna overgespoten met een speciale zilveren spuitverf. Kleur is vrijwel identiek aan de originele zilverkleur, dus in 1 keer dekkend. Aflakken is heel belangrijk, anders kan vocht en water zich door de blootliggende glasvezeldraden weer terug naar binnen in de glasmat zuigen en vandaar uit het polyester beschadigen en doen wegrotten.

Nu de twee grote gaten waar de boot door zou kunnen zinken dicht zijn, is het tijd om aandacht te besteden aan de kleinere schades. heel veel krassen en nog erger, gaten in de topcoat doordat er bubbels onder hebben gezeten. Zeker bij randjes zie je dit veel voorkomen, dan is de topcoat strak tegen de mal gelegd maar de glasvezelhull heeft daar niet strak op aangesloten. Je krijgt dan in de kiertjes speling en dat worden luchtbellen. Als de topcoat dan een tikje krijgt, barst die open en heb je gaatjes. Erg slecht voor je boot.

Gelukkig zijn deze schades super-makkelijk te repareren. Polyesterplamuur er in spuiten, beetje ruim in verband met krimpen tijdens drogen, grofweg de vorm met een spatel aanbrengen, laten drogen en gelijk met de huid schuren. Laagje lak, et voila, zo goed als nieuw.

Nu dit allemaal gedaan is is er nog mooi wat tijd over voor een proefstukje met witte verf. Een deel van de bovenkant van het witte boord waar de huid ook opnieuw verlijmd was is helemaal opgeschuurd en afgetaped. Daarna een laagje wit er over heen. De laatste foto zit de verf er op, en tja, ‘t is zo wit dat je de oude kapotte plekken niet meer kan zien.

Verf er op et voila:

Dag 3 – 01-04-2009 – Bodem verfen
De bodem zit vol met krassen, butsen, plekken topcoat van oude reparaties, uitstekende plakken glasvezelmat… kortom, de bodem van de boot verhaald zo’n beetje de hele geschiedenis van de Asteria als een open boek. Tijd voor een nieuwe kaft.

Driftig schuren met de schuurmachine heeft de bodem mooi opgeruwed, en de grove reparaties aanzienlijk terug gebracht tot niveau van de oorspronkelijke huid. Na zo lang is het lastig om weer helemaal een perfect resultaat te bereiken, maar ‘redelijk’ strak afgewerkt is mooi genoeg.

Daarna alles goed stofvrij gemaakt. Eerst een natte doek, en daarna een speciale kleefdoek om de laatste restjes stof goed te verwijderen. Het witte boord afgetaped met een speciale tape waar schildersfolie aan vast zat, et voila, één boot met een jurk.

Na de hele boot goed ingepakt te hebben ben ik zelf ook in een verfoverall geschoten en heb ik laag voor laag de bodem opnieuw opgebouwd. Elke laag nam ongeveer 1 volle spuitbus, en veel geduld, want er moest telkens minstens een kwartier gewacht worden voor de volgende laag. Uiteindelijk 4 lagen aangebracht om weer een strakke nieuwe huid te creeeren. De Flexa spuitbus met Kobaltblauw heeft goed zijn werk gedaan. Wel was duidelijk dat het heel belangrijk is deze bussen uitvoerig te schudden, want een van de eerste lagen begon met bijna zwart te spuiten, daarna netjes kobalt blauw om met bijna witte verf te eindigen.

Alles was mooi klaar en droog voor het weekend zodat er in geroeid kon worden.

Hier zat een grote lelijke huidreparatie onder, zie jij hem nog?

Dag 4 – 02-04-2009 – Boot is droog
De boot is mooi strak opgedroogd in 1 nacht. De laklaag is nu redelijk hard, en tegen het weekend echt wel weer tegen wat bestand.

Zie haar eens glimmen!

Dag 5 – 06-04-2009 – Wit boord onder verfen

Nu de blauwe bodem helemaal stevig droog is, en de draagrand weer helemaal verlijmd en geschuurd is het tijd om het witte boord te schilderen. De huidige kleur ligt ergens in de buurt van geel/wit en ziet er uit als tandplak. Bah.

Als voorbereiding moesten de letters van de Asteria allemaal afgeplakt en uitgesneden worden zodat hier overheen geschilderd kon worden. Dat was al ruim een uur werk, een stanley-mes was misschien niet het meest ideale gereedschap hiervoor En natuurlijk moeten ook de boutjes van de riggers beschermd worden. De metalen platen zien er niet meer uit. Die heb ik iets opgeschuurd, en worden mee wit gespoten.

Daarna moest de mooie geschilderde onderkant natuurlijk helemaal beschermd worden, dus deze is met de rol afplaktape met beschermband over 1 boord geplakt, waarna het folie over de boot heen is gelegd om aan de andere kant gewoon met tape vastgezet te worden (dank je Feike!).

Het momént supréme, de eerste laag wit kon er op. En ook hier weer, heel wonderlijk, 1 bus is 1 laag verf. Hoe bedenken ze het toch!?

Voor de volgende laag wel weer even een keer opschuren, want de oude verfstrepen zijn nog wat zichtbaar, dat is zonde. Ook moet de boegpunt extra behandeld worden want de blauwe verflaag is blijkbaar van een ander chemisch goedje dan de witte laag, en de witte verf pakt niet. Die bladdert meteen weg (zie één na laatste foto). Even goed opschuren en gronden, dan komt het helemaal goed.

Dag 6 – Tweede laag wit opspuiten

Dag 7 – Boegdeel spuiten

Dag 8 – Boeg roeiplek spuiten
Tijd om aan de roeiplekken te beginnen. Eerst al het beslag er af gehaald, slidings, voetplaat, riggers. Nog een heel gedoe, allemaal rotte schroeven. Tijd om te vervangen met ‘verse’ schroeven dus.